Μέσα στ’ απλησίαστα

μονοπάτια

της απόλυτης ευτυχίας,

τρέχουμε, κουραζόμαστε,

φωνάζουμε, θυμώνουμε,

μα φταίμε.

Σιωπή.

Βαδίζουμε, χανόμαστε,

γελάμε, αγαπιόμαστε,

μα κλαίμε.

       –

(Από την ποιητική συλλογή του Δημήτρη Π. Κρανιώτη «Νοητή γραμμή«, 2005)

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s